نکاتی برای طراحی سازه های فولادی در محیط با دمای بسیار سرد

تغییر شکل های ظریف در سازه فولادی ناشی از اختلاف دما یا بارها (مانند انقباض و ارتعاش) در دماهای پایین نمی تواند توسط پوشش جذب شود. این باعث می شود که پوشش بسیار مستعد ترک خوردگی و لایه برداری شود و باعث از دست دادن عملکرد سد محافظ خود شود.

برای پوشش‌های مبتنی بر واکنش‌های شیمیایی- (مثلاً اپوکسی دو جزئی)، سرعت واکنش پخت به‌طور چشمگیری با کاهش دما کاهش می‌یابد. در دماهای بسیار پایین (معمولاً زیر 5 درجه یا 10 درجه، بسته به محصول)، عمل آوری ممکن است ناقص باشد یا حتی به طور کامل متوقف شود.

عواقب:این پوشش نمی تواند به استحکام، سختی و چسبندگی طراحی شده خود دست یابد و در نتیجه یک فیلم نرم ایجاد می شود. ویژگی‌های عملکرد آن-مانند مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر نفوذ متوسط ​​و چسبندگی-به‌طور قابل‌توجهی به خطر افتاده است.

در دماهای پایین، تفاوت در ضرایب انبساط حرارتی بین پوشش و زیرلایه فولادی قابل بزرگنمایی است. به طور همزمان، تنش انقباض داخلی در پوشش افزایش می یابد.

عواقب:این منجر به کاهش چسبندگی اولیه می شود. علاوه بر این، پس از چرخه حرارتی (به عنوان مثال، نوسانات دمای روزانه)، پوشش بیشتر مستعد لایه برداری از بستر می شود.